AIC
با نام Alternating Inference Chain (زنجیرهٔ استنتاج یکی‌درمیان) هم شناخته می‌شود.
AIC (*Alternating Inference Chain* یا زنجیرهٔ استنتاج یکی‌درمیان) زنجیره‌ای انعطاف‌پذیر از استنتاج‌های قوی و ضعیف است. می‌تواند میان رقم‌ها و انواع الگو جابه‌جا شود؛ X-Chain و XY-Chain نمونه‌های ویژهٔ AIC هستند و بسیاری از الگوهای نام‌دار «فقط AICهای کوتاه»اند.
پیش از این: X-Chain، XY-Chain و پایان بسیاری از بال‌ها و ماهی‌ها، AICهای ویژه‌اند.
چرا کار می‌کند
استنتاج قوی: اگر A نادرست باشد، B درست است. استنتاج ضعیف: اگر A درست باشد، B نادرست است.
یکی‌درمیان آوردن آن‌ها از یک سر تا سر دیگر یعنی دو سرِ قوی نمی‌توانند هر دو نادرست باشند. هر چیزی که هر دو سر را ببیند حذف می‌شود؛ همان ایدهٔ «در هر حال نیش می‌خورد»، با انواع بیشتری از پیوند.
چطور پیدایش کنیم
زنجیره‌هایی را ترجیح دهید که در هر دو سر قوی‌اند. این‌طور فکر کنید: اگر این سر نادرست باشد ← سر دیگر درست است.
نمایش
استنتاج‌های قوی و ضعیفِ یکی‌درمیان را در سراسر جدول دنبال کنید. بهتر است هر دو سر قوی باشند.
خانه‌های سبز یک AIC با 2 را ترسیم می‌کنند.
زنجیره ثابت می‌کند دو سر نمی‌توانند هر دو نادرست باشند؛ اگر یک سر نادرست باشد، سر دیگر باید درست باشد.
کاندیدهایی را که هر دو سر را می‌بینند حذف کنید (قرمز) (اینجا 2).
مثال 1
یک زنجیرهٔ استنتاج یکی‌درمیان را ردیابی کنید.
این AIC روی 2 حذف به دست می‌دهد.
کاندیدهای مشخص‌شده را حذف کنید (قرمز) (اینجا 2). هر دو سر نمی‌توانند نادرست باشند، پس همسایه‌های مشترک نیش می‌خورند.
مثال 2
یک زنجیرهٔ استنتاج یکی‌درمیان را ردیابی کنید.
این AIC روی 7 حذف به دست می‌دهد.
کاندیدهای مشخص‌شده را حذف کنید (قرمز) (اینجا 7). هر دو سر نمی‌توانند نادرست باشند، پس همسایه‌های مشترک نیش می‌خورند.