گاهی به یک خانهٔ خالی خیره می‌شوید و می‌پرسید: «این خانه هنوز چه چیزی می‌تواند باشد؟»
سطرش بعضی رقم‌ها را ممنوع می‌کند. ستونش رقم‌های بیشتری را. بلوکش باز هم بیشتر. این احتمال‌ها را کمتر و کمتر کنید… تا فقط یک رقم زنده بماند. آن خانه یک تکی آشکار است.
چرا کار می‌کند
هر خانه باید دقیقاً یکی از 1–9 شود. اگر هشت رقم ناممکن باشند (چون در همان سطر، ستون یا بلوک آمده‌اند)، رقم نهم تنها بازمانده است.
«آشکار» یعنی آن را با نگاه کردن به کاندیدهای همان خانه می‌بینید؛ برعکس تکی پنهان که در آن می‌پرسید *این رقم کجا می‌تواند برود؟*
چطور پیدایش کنیم
خانه‌هایی را بگردید که از قبل رقم‌های بزرگ زیادی می‌بینند؛ فهرست کاندیدهایشان سریع‌تر از همه کوچک می‌شود.
نمایش
روی یک خانهٔ خالی تمرکز کنید. باید رقمی از 1–9 باشد. با همهٔ رقم‌هایی که هنوز ممکن‌اند شروع کنید.
هر چیزی که در همان سطر هست ممنوع است. آن‌ها را خط بزنید. فهرست کوچک‌تر می‌شود…
…و با بررسی ستون و بلوک باز هم کوچک‌تر. خانه‌های هم‌واحد مدام گزینه‌ها را حذف می‌کنند.
وقتی یادداشت‌های مدادی آن‌قدر کم شوند که فقط یک عدد بماند، یک تکی آشکار دارید. خانه جای دیگری برای پنهان شدن ندارد.
8 را اینجا قرار دهید. حدس نزدید؛ هر رقم دیگری را سه واحدی که این خانه را لمس می‌کنند از قبل کنار گذاشته بودند.
مثال 1
خانه‌های خالی را بگردید تا خانه‌ای پیدا کنید که کاندیدهایش تقریباً ناپدید شده‌اند.
این خانه فقط یک کاندید دارد؛ یک تکی آشکار.
4 را قرار دهید. بعد از اینکه هم‌واحدها بقیه را ممنوع کردند، این تنها رقمی است که هنوز جا می‌شود.
مثال 2
خانه‌های خالی را بگردید تا خانه‌ای پیدا کنید که کاندیدهایش تقریباً ناپدید شده‌اند.
این خانه فقط یک کاندید دارد؛ یک تکی آشکار.
4 را قرار دهید. بعد از اینکه هم‌واحدها بقیه را ممنوع کردند، این تنها رقمی است که هنوز جا می‌شود.